Πόσο στενά συνδέεται η φωτογραφία με το βίντεο? Πόσα κοινά στοιχεία μπορεί να έχουν και πόσες διαφορές μεταξύ τους?  Είναι τόσες ώστε να πρέπει να απευθυνθείς σε διαφορετικούς επαγγελματίες για την κάλυψη  ενός γάμου.

Πάντα πίστευα  το ότι και  οι δύο αυτές μορφές τέχνης της εικόνας συνδέονται περισσότερο από σιαμαία μεταξύ τους. Και τα δύο αναφέρονται την εικόνα με όλες τις παραμέτρους που διαφοροποιούν την κίνησή της. Είναι τόσο συνδεδεμένα μεταξύ τους, ώστε να επιδιώκουμε την κίνηση στην φωτογραφία ή την φωτογραφική εικόνα και λήψη στο βίντεο(κάτι που κάνει ένας διευθυντής φωτογραφίας σε οποιαδήποτε τηλεοπτική ή κινηματογραφική εκπομπή). Όλες οι σχετικές σχολές ή εκπαιδευτικά εργαστήρια του χώρου διδάσκουν «φωτογραφία-σκηνοθεσία» για την σφαιρική και αδιάρρηκτη σχέση  μεταξύ των τεχνών.

Από την αρχή του κινηματογράφου έως και σήμερα η συνεχόμενη παρουσίαση καρέ φιλμ  ή ταινίας διαμόρφωνε την κίνηση βασιζόμενο στην πιο απλή οπτική οφθαλμαπάτη. Το μάτι κρατάει για ένα δέκατο του δευτερολέπτου την τελευταία εικόνα  που είδε. Είναι βέβαιο ότι  κάθε επόμενο καρέ περνάει γρηγορότερα χαρίζοντας την αίσθηση της ρεαλιστικής κίνησης . Είναι όμως τόσο απλό?

Όχι . Ίσως να μην μπορείς να διακρίνεις τις τεχνικές διαφορές πού κάνουν «το νησί» αρκετά διαφορετικό από «την πολυκατοικία»(δεν μιλάω φυσικά για την χαοτική διαφορά κουλτούρας).

Αυτό που όμως καταλαβαίνεις είναι ότι το ένα είναι καλύτερα γυρισμένο από το άλλο .Και αν τελικά προσέξεις η διαφορά βρίσκεται στη φωτογραφία .Είναι η φωτογραφία που συναντάς σε κάθε σκηνή. Η εξάλειψη του βάθους πεδίου, ο φωτισμός  που δίνει αυτή την κινηματογραφική ατμόσφαιρα, αλλά και φυσικά το χρώμα. Είναι προφανές ότι η φωτογραφία είναι και  αυτή μία από τις αιτίες που απογείωσε τη σειρά καλλιτεχνικά.

Κάπως έτσι είναι και στο γάμο . Το σενάριο μπορεί να είναι καλό, μέτριο, άριστο ή βαρετό.  Αυτό που θα κάνει την διαφορά είναι η ματιά . Όχι το τι είδες, αλλά το πώς το είδες. Με την ποιότητα της εικόνας να είναι δεδομένη σε όλες τις σύγχρονες  κάμερες, η σκηνοθεσία και ο φωτισμός δίνουν πόντους. Η πρόσφατη έλευση των DSLR φωτογραφικών μηχανών  που τραβούν HD βίντεο, τα ελαφρά steadicams, οι εναλλάξιμοι φακοί , τo cinema 24p δίνουν με το παραπάνω την κινηματογραφική ατμόσφαιρα στο κλιπ του γάμου, αποδεικνύοντας ‘όλα  τα παραπάνω και αναζητώντας πλέον φωτογράφους σε ρόλο  operateur.

Στημένες φωτογραφίες

Γιατί οι οικογενειακές φωτογραφίες ενός γάμου πρέπει να είναι στημένες? Γιατί πρέπει όλοι στη σειρά να κοιτάνε ευθεία στον φωτογράφο?

Ποιά σχολή φωτογραφίας και πιο βιβλίο θέλει την γραμμική στοίχιση των φωτογραφισθέντων? Είναι γενικά παραδεκτό ότι αυτού του είδους οι φωτογραφίες είναι και οι πιο διαδεδομένες. Είναι οι  εικόνες που θα ζητηθούν από συγγενείς και φίλους.

Τι αποτυπώνουν όμως? Τίποτα περισσότερο από μία κλασσική απεικόνιση των παρόντων (για να καταμετρηθούν  ίσως οι απόντες).Λείπει  το συναίσθημα, η χαρά, η  μυρωδιά της ημέρας. Παρόν είναι η κλασσική διάθεση ισοπέδωσης ,της όποιας επιθυμίας για κέφι ,κίνηση και διασκέδαση. Παρόν είναι όλα αυτά για τα οποία κάναμε τόσο κόπο να αλλάξουμε  αυτά τα χρόνια στην φωτογραφία γάμου. Πριν αρκετά χρόνια πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 90,όταν ξεκινούσα την διαδρομή μου ως φωτογράφος γάμου, είχα ήδη καταλάβει ότι όλα είναι κλισέ. «Πάμε για το εύκολο».

Κάποιος παλαιότερος με συμβούλευε : όσα κεφάλια έχεις στο κάδρο ,επί δύο να φαίνονται χέρια –πόδια. Με την φόρα όμως της σχολής ,την διαφημιστική φωτογραφία τις καθημερινές και τα υπέρυθρα φιλμ της  Kodak  για χόμπυ, δεν άργησα να φτιάξω  το portfolio που ήθελα. Πάντα  σε ασπρόμαυρο, και μόνο υπέρυθρο ή 3200.Τους εμφανιστές φιλμ τους πέταξα νωρίς,(όλα στον εμφανιστή χαρτιού, λίγο ζεστό φίξερ –για ταχύτητα-παραφλού, και στέγνωμα με τα σαπούνια  .)Είχα πάρει και διάκριση. Και βραβείο σε φιλμάκια.

Όχι σαν αυτές  που μας δίνουν τώρα οι Εγγλέζοι αν δίνουμε τριακόσια για ετήσια καταχώρηση στα -ξέρεις ποια λέω- site τους. Ο ερχομός της ψηφιακής είναι άλλο κεφάλαιο. Γεμίσαμε φωτογράφους. Γιατροί ,αρχιτέκτονες  όλοι με μία DSLR. Με  pack μπαταριών για να φαίνεται μεγάλη, αλλά με τον φτηνό φακό. Δε λέω… κάτι θα βγει . Αλλά άλλο το πέτυχε και άλλο το έτυχε. Και την δική μας δουλειά δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία , βοήθεια τηλεφώνου ή κάτι άλλο. Ή το έχεις ή τρέχεις .Εκεί λοιπόν είναι που πρέπει να κάνεις την διαφορά. Ναι  στο διπλά χεροπόδαρα από τα κεφάλια, αλλά  όχι μόνο αυτό. Ναι στο διαφορετικό ,στο ελεύθερο, αλλά πάλι όχι μόνο αυτό. Όλα μαζί .Και εδώ υπάρχει και ένα «εκτός αν…».

Εκτός αν η βούληση του ζευγαριού είναι συγκεκριμένη. Και  έχεις εξηγήσει πλήρως τα υπέρ και τα κατά που μπορεί να συμβούν σε κάθε περίπτωση. Μην ξεχνάς ότι σε γάμο είσαι .Όλα μπορούν να συμβούν!­­­­­­­­

Γάμος και Βάπτιση σε μία πράξη. Κάτι που συνηθίζεται  πλέον στις μέρες μας. Πολλοί οι λόγοι  που καθυστέρησαν  έναν  γάμο και ήρθε το παιδί. Το πιο συνηθισμένο είναι ωστόσο ο πολιτικός γάμος που είχε προηγηθεί  .

Και μάλλον όχι ως συνειδητή επιλογή κουλτούρας –γι αυτό και ο θρησκευτικός γάμος- αλλά ως αναγκαία λύση της τελευταίας στιγμής. Πως όμως καλύπτουμε ένα διπλό μυστήριο. Τι απαιτείται προκειμένου να γίνει μία άριστη κάλυψη ,τόσο του γάμου όσο και της βάπτισης? Να εξηγήσω εδώ, ότι τιμολογιακά αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους περιπτώσεις σαν γάμο χωρίς έξτρα χρέωση για την βάπτιση. Όλα γίνονται σχεδόν όπως τον γάμο με ειδική προσοχή  στο νέο μέλος της οικογένειας.

Γι αυτό και πάντα ενημερώνουμε τους γονείς ότι μπορεί να είναι εντυπωσιακή η άφιξη της νύφης μαζί με παιδί ,αλλά έτσι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος για να φωτογραφηθεί όσο θα έπρεπε πριν τον γάμο. Μην ξεχνάμε ότι τα μωρά μετά το τέλος της βάπτισης είναι πολύ κουρασμένα. Αν εδώ προσθέσουμε και τον χρόνο του μυστηρίου του γάμου , τότε είναι πολύ πιθανόν το μωρό να αποφασίσει ότι δεν θα φωτογραφηθεί άλλο  και να κοιμηθεί.

Γι αυτό και εμείς προτείνουμε το παιδί να είναι μαζί με τον πατέρα του στον χώρο της εκκλησίας εφόσον  δεν χαλάει το όλο σενάριο γάμου που είχε προαποφασιστεί από το ζευγάρι. Επίσης πάντα μια δεύτερη ευκαιρία υπάρχει. Και Τρίτη αλλά και τέταρτη…. Η ετοιμασία της νύφης που είναι στην ουσία ετοιμασία μωρού και νύφης. Εδώ δεν είναι μόνο η νύφη που μακιγιάρεται και χτενίζεται. Είναι και το παιδί που κάνει μπάνιο ,ντύνεται παίζει με τα παιχνίδια του, αλλά και βγάζει φωτογραφίες με όλο τον κόσμο.

Είναι μία ευκαιρία να φωτογραφηθεί επαγγελματικά στο δωμάτιό του , στο σπίτι του με όλα του τα παιχνίδια. Δεύτερη ευκαιρία η  δεξίωση ,που τα περισσότερα μωρά ξυπνούν πάλι κατά την διάρκεια της- οπότε έχουν άλλη μία ευκαιρία φωτογράφισης και τέλος μην ξεχνάμε τα περίφημα next day shootings που έχουμε καθιερώσει εδώ και κάποια χρόνια στον χώρο της φωτογράφησης γάμου και βάπτισης. Εκεί ,όχι μόνο οι γονείς, αλλά και το παιδί έχουν την άνεση του χρόνου να φωτογραφηθούν  στα αγαπημένα τους μέρη σαν οικογένεια. Είναι κάτι που ενώ παλαιότερα πολλοί το έβλεπαν διστακτικά, σε πολύ σύντομο χρόνο κατάκτησε το μεγαλύτερο ποσοστό των  γάμων. Αυτό αποδεικνύουν άλλωστε και οι φωτογραφίες που θα βρείτε στο photo gallery του site μας. Πολλοί ρωτούν σχετικά με το μικρότερο ποσοστό φωτογραφιών από την εκκλησία σε σχέση με φωτογραφίες από την καλλιτεχνική φωτογράφηση του ζευγαριού ή από την προετοιμασία της νύφης. Η απάντηση έρχεται από τα ίδια τα ζευγάρια ,μέσω των φωτογραφιών που διαλέγουν.

Αυτό σημαίνει ότι εξετάζοντας τις φωτογραφίες που διαλέγουν τα περισσότερα ζευγάρια, αντίστοιχα  φτιάχνουμε και την ιστοσελίδα μας. Μην λοιπόν  παραξενεύεστε ,βλέποντας ότι η τελική διαλογή για τα αναλογικά ή ψηφιακά άλμπουμ έγινε σε σταλινικά ποσοστά υπέρ των καλλιτεχνικών φωτογραφιών και όχι από το μυστήριο.

Ψηφιακό άλμπουμ γάμου Μετά από πολλά χρόνια πλήρους απραξίας αλλά άστοχων επιλογών ,η αγορά του ψηφιακού άλμπουμ φαίνεται ότι περνάει την καλύτερή της περίοδο. Πριν 12 περίπου χρόνια , όταν είχε αρχίσει όλη αυτή η ιστορία του digital album, πολλοί από εμάς ξεκινήσαμε να κάνουμε προσπάθειες για το πως θα το φέρουμε στα μαγαζιά μας. Η αρχή έγινε μέσω Ιταλίας και με αρκετό χρόνο καθυστέρησης αλλά και κιτσάτες επιλογές στις μακέτες και το τελικό φινίρισμα. Τα πράγματα έγιναν καλύτερα όταν μπορούσαμε να στέλνουμε τις δικές μας μακέτες –χωρίς ωστόσο να υπάρχει η απαραίτητη επικοινωνία που να μας διασφαλίζει 100% αυτό που θέλαμε. Σιγά σιγά κάποιες προσπάθειες που έγιναν στην Ελλάδα έφεραν το πρώτο φως. Η Θεσσαλονίκη –όπως σε πάρα πολλές περιπτώσεις- έκανε την αρχή. Μια αρχή ,όλου αυτού που ζούμε σήμερα, αλλάζοντας το παραδοτέο υλικό των φωτογράφων ,αλλά και τις απαιτήσεις των πελατών. Ερωτήσεις σχετικά με τα ψηφιακά άλμπουμ δεχόμαστε πολλές μέσω e-mail. Εκτός από το κόστος ,το ενδιαφέρον του κόσμου επικεντρώνεται στις μακέτες, το στήσιμο και τον αριθμό των φωτογραφιών που θα γεμίσουν το ψηφιακό τους . Δεν λείπουν οι παντελώς άστοχες ερωτήσεις, κάτι που φανερώνει ότι το προϊόν είναι φρέσκο στο life style του Έλληνα και η κακή πληροφόρηση που έχει – ίσως και από υπαιτιότητα άλλων φωτογράφων- μπερδεύουν. Το «πόσα σαλόνια» δεν είναι η πρώτη ερώτηση .Και αυτό γιατί με τόσες διαφορετικές ποιότητες ψηφιακών άλμπουμ, το λογικό είναι να δούμε πρώτα αυτό. Στην εποχή των άπειρων υλικών .οι επιλογές τόσο σε εξώφυλλα ,όσο και στο εσωτερικό. Από τις inkjet εκτυπώσεις προτιμήσαμε το πραγματικό φωτογραφικό χαρτί. Με ψηφιακή εκτύπωση και σε συνδυασμό με πέρασμα από τα χημικά του φωτοευαίσθητου χαρτιού αποκτήσαμε τα εξής επιπλέον χαρακτηριστικά: Εφ όρου ζωής εγγύηση-Ανεξίτηλη ποιότητα τυπώματος-Αδιαβροχοποίηση Και τα τρία αυτά στοιχεία δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν σε εκτυπώσεις plotter. Η συνέχεια ήρθε μόνη της. Βερνίκι UV και πέρασμα σε κυλινδρική μηχανή για ακόμη μεγαλύτερη αντοχή και ανάδειξη των γήινων χρωμάτων. Μία διαδικασία που ενισχύεται με το πέρασμα των φύλλων στους 650 βαθμούς Κελσίου. Το φαινόμενο του σκεβρώματος του άλμπουμ που συναντούσαμε στα «ιταλικά» μετά 4-5 χρόνια λόγω υγρασίας δεν υπάρχει τώρα. Ανάμεσα στα φωτογραφικά φύλλα προσθέσαμε μι α λεπτή στρώση PVC, αποκτώντας έτσι ελαστικότητα, αλλά και αποφυγή οποιοδήποτε τσακίσματος του άλμπουμ. Στο καλλιτεχνικό κομμάτι της φωτογραφίας υιοθετήσαμε και δουλεύουμε με όλα τα σύγχρονα ψηφιακά μέσα για το στήσιμο των μακετών. Ένα άλλο σημαντικό ατού στο κομμάτι του στησίματος είναι ότι τα σαλόνια που φτιάξαμε τα παρουσιάζουμε στα ζευγάρια για να είμαστε απόλυτα σίγουρη ότι πιάσαμε ακριβώς το στυλ που θέλουν να δώσουν. Τέλος , άπειρες είναι οι επιλογές πλέον σε υλικά για το εξώφυλλο του άλμπουμ. Από ξύλο, πλεξιγκλάς, φωτογραφίες, καμβάς, δέρμα , φελλός, ύφασμα, Swarovski κρύσταλλα, κλπ. Όλα αυτά εγγυώνται το άριστο αποτέλεσμα που παραδίδουμε και την ποιότητα του άλμπουμ σε βάθος χρόνου.

Πόσο κάνει ο γάμος? Φωτογραφίες και βίντεο.  ‘Έτσι απότομα άνοιγε η πόρτα του μαγαζιού το 1998 και χωρίς καν να μπουν μέσα περίμεναν την απάντηση. Έτσι απότομα  ήρθε ένα mail τις προάλλες από υποψήφιο γαμπρό με πολλούς φωτογράφους του χώρου για αποδέκτες. Φωτογράφους με διαφορετική αντίληψη και φιλοσοφία. Διαφορετική κουλτούρα, φωτογραφική παιδεία,  καλούς αλλά και άσχετους. Κάπως έτσι ξεκίνησε μια διαδικτυακή διαμάχη ανάμεσα στον γαμπρό και τους φωτογράφους. Απαντήσεις  του στυλ «300 ευρώ ακριβότερα από την πιο ακριβή προσφορά που θα πάρεις» εξόργισαν τον γαμπρό που ανταπαντούσε μαλώνοντας και βρίζοντας με τους περισσότερους.

Για το φινάλε  της ιστορίας απάντησα τόσο σε αυτούς στην πόρτα ,όσο και στο mail .Απάντησα με τρόπο που νε μεν να είναι ενδεικτικός για το που κυμαίνονται οι τιμές ,αλλά που καθιστά αναγκαίο το ραντεβού γι α να δουν την δουλειά μου από κοντά .Και εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα. Είναι κακό κάποιος να αναζητάει φωτογράφο με βάση την τιμή. Ίσως και όχι θα απαντούσα για δύο  τρεις δεκαετίες πίσω. Απλά πράγματα, τετριμμένα, ίδιο σχεδόν άλμπουμ, παραπλήσια παρουσίαση ,αδιάφορο τράβηγμα. Σχεδόν  όλοι οι γάμοι είχαν και μια μικρή δεξίωση εκεί κοντά γι αυτό και ο φωτογράφος πήγαινε γι α δέκα λεπτά ,έβγαζε την τούρτα και τον  πρώτο χορό και  έφευγε. Κατάλοιπα αυτής της εποχής  έχουν μείνει έως και σήμερα –με την τούρτα στην αρχή. Μόνο που ο φωτογράφος τώρα μένει. Ο γάμος μπορεί να έγινε στην Αγία Σκέπη και η δεξίωση στο Κορωπί.

Έτσι λοιπόν φαντάζομαι ότι την σημερινή εποχή που οι επιλογές είναι ατελείωτες, ακόμη και παπούτσια εάν διαλέγεις ,το βασικό κριτήριο είναι πρώτα το αν σου αρέσουν και μετά η τιμή τους.

Θα ήταν λοιπόν άδικο να συγκρίνεις  ανόμοια πράγματα μεταξύ τους με μόνο κριτήριο την τιμή. Και μην ξεχνάμε ότι εξαιτίας της υποκειμενικής αντιμετώπισης  της δουλειάς τους από τους ίδιους τους φωτογράφους  ,το καλό δεν είναι πάντα πιο ακριβό ,όπως και το κακό πάντα πιο φθηνό. Ο φωτογράφος δεν είναι ούτε χαρτοπώλης αλμπουμάς,  ούτε βιβλιοδέτης για να διαλέγεται πρώτα με βάση το πόσα photobook παραδίδει ως πακέτο . Ο φωτογράφος ακόμη δεν είναι αυτό που έχει κάποιος δηλώσει. Στην φωτογραφία το ποιος είσαι το αποδεικνύεις καθημερινά με τις φωτογραφίες σου.Ευτυχώς!

Ποιόν Έλληνα φωτογράφο γάμου από τους παλιούς θαυμάζεις? Είναι μια ερώτηση που μου έχουν κάνει πολλές φορές.

-Κανέναν.

Όσο και άσχημα να ακούγεται μία τέτοια απάντηση .Όσο και να πληγώνει την όποια πατριωτική υπερηφάνεια για Έλληνες  που διέπρεψαν. Όσο υπεροπτική και αλαζονική  μπορεί να φαίνεται.

Είναι η αλήθεια. Η για να είμαι πιο ακριβής , είναι η αλήθεια που ξέρουμε .Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εάν κάποιος ,κάπου ,κάποτε ,αγάπησε ,αφιερώθηκε και παρέδωσε έργο που να το ζηλεύουμε. Έργο ξεχωριστό, να μιλάει, να μείνει στην ιστορία  της Ελληνικής Φωτογραφίας.  Σε  αντίθεση μα άλλους τομείς της φωτογραφίας που έχουμε λαμπρά δείγματα φώτο-γραφής (φωτορεπορτάζ, πορτρέτο, διαφήμιση) το κομμάτι του γάμου ήταν πάντα παραμελημένο. Απασχολούσε περαστικούς πλιατσικολόγους, ανίδεους πωλητές νυφικών ,ξαδέρφια του κουφετέμπορου κλπ. Αυτός ήταν και ο λόγος ότι ποτέ κανείς δεν πρόσθεσε ένα λιθαράκι σε αυτό τον τότε  παραγκωνισμένο κλάδο. Δεν έχουν περάσει και πάρα πολλά χρόνια από τότε που τελείωσα τη σχολή Φωτογραφίας. Ήταν σχεδόν ντροπή να λες  ότι τελείωσα σχολή φωτογραφίας και θα ασχοληθώ με γάμους.

Η δικαίωση έρχεται χρόνια μετά. Με χιλιάδες πλέον γάμους  ,portfolio (που δεν θα  τελειώσει ποτέ) και εμπειρία ετών, έχω την χαρά να κάνω την ομορφότερη δουλειά του κόσμου και να κάνω και άλλους ευτυχισμένους μαζί μου. Λαμβάνω σχεδόν καθημερινά mail από φωτογράφους με άλλο αντικείμενο που ζητούν πλέον συνεργασία στο πεδίο των γάμων. Ολοένα και περισσότερα ζευγάρια θεωρούν  την φωτογράφησή τους ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον γάμο τους. Τα next day shootings έτυχαν ανέλπιστης υποδοχής από σχεδόν όλα τα ζευγάρια που φωτογραφίζονται σε  εμάς. Που να το φανταστεί κάποιος πριν 16 χρόνια!

Το συμπέρασμα έρχεται από μόνο του. Δεν υπάρχει η έννοια εργασία στη δουλειά μας. Υπάρχουν αγαπημένες ασχολίες .Ασχολίες που μας χαρίζουν χαμόγελα, που μας κάνουν πιο δημιουργικούς σε ότι και να κάνουμε. Και αυτές πρέπει να ακολουθούμε .Στην μάχη με τον χρόνο είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα βγούμε νοκ άουτ. Η μάχη που δώσαμε στα σημεία είναι αυτή που θα έχει κάνει την διαφορά.

Η φωτογράφηση γάμου στην Ελλάδα έχει κάνει τεράστια άλματα και αποτελεί την μόνη πλέον φωτογραφική δραστηριότητα που συνδυάζει τόσες  πολλές  και διαφορετικές σχολές φωτισμού και λήψης. Δεν θα ασχοληθώ με την κλασσική φωτογραφηση γαμου, ούτε θα σταθώ στις ακίνητες  εικόνες πινέλων μακιγιάζ, νυφικών, παπουτσιών ,δαχτυλιδιών και λεπτομέρειας .(Προσωπικά θεωρώντας τα έναν εύκολο ,ερασιτεχνικό εντυπωσιασμό τραβώ αλλά δεν  δημοσιεύω τέτοιου είδους φωτογραφίες). Θα προσπεράσω ακόμα και το ρεπορτάζ ή ελεύθερο στυλ  φωτογραφίας  το οποίο έχει τα τελευταία χρόνια την ιδιαίτερη αγάπη του κόσμου (κυρίως των νέων )και θα σταθώ στην καλλιτεχνική φωτογράφηση του ζευγαριού. Είναι η φωτογράφηση που μετά από όλα δίνει τον πιο γλυκό επίλογο στην μέρα που πέρασε-για μην φύγει ποτέ. Είναι οι φωτογραφίες που γεμίζουν ψηφιακά άλμπουμ, κορνίζες ,καμβάδες εδώ και  χρόνια. Οι εικόνες που μένουν. Κάπως έτσι  γεννήθηκε η ιδέα για μια ακόμη –πιο prive – φωτογράφηση σε δεύτερο χρόνο. Ο χρόνος την ημέρα του γάμου είναι συγκεκριμένος και πολύτιμος . Πολλά ζευγάρια μας ρωτούν γιατί να κάνουν φωτογράφηση την επόμενη μέρα. Πολλοί δεν το γνωρίζουν καν ότι γίνεται κάτι τέτοιο, εδώ και μερικά  χρόνια. Ξεκαθαρίζω το ότι η φωτογράφηση αρχίζει και τελειώνει την ημέρα του γάμου χωρίς φυσικά να λείπει κάτι από αυτή. Η καλλιτεχνική φωτογράφηση είναι δεδομένη και γίνεται σε χρόνο που κλέψαμε μετά το μυστήριο ή κατά την διάρκεια του φαγητού στη δεξίωση ή όπου αλλού. Η φωτογράφηση της επόμενης μέρας είναι κάτι  εντελώς διαφορετικό. Χωρίς καμία πίεση χρόνου ξεφεύγουμε από την μονοτονία του σκηνικού ενός κτήματος ή τον περίβολο της εκκλησίας και σχεδιάζουμε το που και το πώς. Κάθε επιθυμία  είναι  δυνατόν να πραγματοποιηθεί  και σίγουρα μια φρέσκια ιδέα είναι  πρόκληση για μας. Φυσικά το «επόμενη μέρα» γίνεται σχεδόν πάντα «μεθεπόμενη κα βάλε» γιατί είναι σχεδόν αδύνατο, να ξυπνήσει και να ετοιμαστεί ένα ζευγάρι μετά από τόσο ξενύχτι, ποτό και κούραση .

Το μεγαλύτερο ποσοστό των ζευγαριών ζητάει την θάλασσα .Τον χειμώνα είναι κάτι που εύκολα μπορεί να συμβεί μιας και κανείς δεν πηγαίνει στην παραλία .Τι γίνεται όμως το καλοκαίρι που κόσμος δεν λέει να φύγει ούτε τα μεσάνυχτα(βλ. Γλυφάδα). Η περιοχές που προτιμώ για τις φωτογραφήσεις  μου είναι οι παραλίες της ανατολικής Αττικής. Όταν το ζητούμενο είναι  να  πάμε κάπου χωρίς κόσμο, τότε τα ανατολικά παράλια μου δίνουν ποικιλία εδάφους και εναλλαγή τοπίων. Ακόμη και από εκεί είναι δυνατή η φωτογράφηση με ηλιοβασίλεμα (παρόλο τον αντίθετο προσανατολισμό) ενώ η ανατολή  μέσα από την θάλασσα έχει κάνει πολλές νύφες να ετοιμάζονται από το βράδυ ,για να μη την χάσουν. Ξεκινάμε από το λιμάνι της Ραφήνας με  τα πλοία, την γέφυρα, τα ψαράδικα  ως τον Άγιο Νικόλαο , περνάμε το κόκκινο λιμανάκι με τις κατακόρυφες πλαγιές πάνω στην θάλασσα και καταλήγουμε στο Μάτι. Εκτός από το ομώνυμο ξενοδοχείο και την πισίνα ο χώρος γύρω από αυτό έχει αμέτρητα μέρη για φωτογράφηση, πριν φτάσουμε στην Νέα Μάκρη .Εκεί στην Κεφαλληνίας  έχει και πέτρα και κύμα μαζί με τα «απαραίτητα» από την καντίνα (και με ρεύμα δωρεάν για τα studio flash).Τέλος η παραλία του Σχοινιά η οποία έχει από παραθαλάσσια clubs,έως αμέτρητα δέντρα και αμμουδιά .Για τους πιο τολμηρούς στο τέρμα του δρόμου προς τα «δικαστικά» υπάρχουν βουνά από φύκια  αλλά και ο βάλτος για πιο άγρια γούστα.

Το που είναι καθαρά προσωπική επιλογή. Αυτό που τονίζω πάντα είναι να υπάρχει μια δεύτερη αλλαξιά ρούχα, πετσέτα και μια μεγάλη  τσάντα για το νυφικό και το κουστούμι μετά την φωτογράφηση. Απαραίτητο αξεσουάρ η νυφική ανθοδέσμη που θα πρέπει να έχει διατηρηθεί στο ψυγείο για να είναι φρέσκια την μέρα του shooting.

Making of

Πως γυρίστηκε ένας γάμος? Και τι τεχνικά μέσα απαιτούνται προκειμένου να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα? Μία γενική ερώτηση που μπορεί να απαντηθεί με μία γενική απάντηση:

-Ανάλογα… Ανάλογα το που, το πότε, το πώς. Είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορούσα να είμαι και ο πιο αντικειμενικός άνθρωπος για να ρωτήσεις .Και είναι βέβαιο ότι όσα πιο πολλά κουβαλάς  μαζί σου, τόσες περισσότερες  πιθανότητες έχεις να τα χρησιμοποιήσεις. Ωστόσο υπάρχουν και όρια. Όχι απόλυτα ορατά αλλά εμπειρικά μπορείς να αποκλείσεις μια τρικάμερη παραγωγή στον τρίτο γάμο μιας νύφης. Αποκλείεται να ζητηθεί  κάτι τέτοιο-τουλάχιστον στατιστικά. Ποτέ δεν ξέρεις.

Ας  πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Εδώ και πολλά χρόνια έχοντας εντοπίσει τις διαφορές που υπάρχουν ανάλογα με τον τρόπο που φωτογραφίζω, χώρισα τα πακέτα φωτογράφησης αλλά και βιντεοσκόπησης σε διαφορετικά επίπεδα. Είναι κατανοητό φαντάζομαι ότι για παράδειγμα, δεν μπορείς να στείλεις γερανό και steadicam, κάπου που ούτε το χρειάζονται ούτε θέλουν να το πληρώσουν. Για αυτό και τελικά , όλα τα πακέτα που έχουν διαμορφωθεί ,έχουν  γίνει κυρίως με την λογική  των μέσων φωτογράφησης και όχι  με το πόσα άλμπουμ ,πόσες φωτογραφίες, ψηφιακά και photobook κουμπάρων. Έτσι το κάθε ζευγάρι έχει την δυνατότητα να επιλέξει το στυλ και το ύφος των φωτογραφιών του ,αλλά και την ποιότητα και το είδος της βιντεοσκόπησης. Το Βασικό όμως είναι το κόστος. Ανόμοια πράγματα με ανόμοιες τιμές που θέλουν καθαρές εξηγήσεις προς αποφυγή λανθασμένης  επιλογής. Λάθος είναι ακόμη να φορτώνουμε ένα ζευγάρι πράγματα που δεν τα χρειάζεται .Πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί στο τι λέμε και πως το παρουσιάζουμε. Ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει πολλά από τα  τεχνικά θέματα που προσπαθούμε να εξηγήσουμε. Γι αυτό και ποτέ δεν πρέπει να προδώσουμε την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν .Είναι προτιμότερο –αν έστω και την τελευταία στιγμή αντιληφθούμε ότι κάτι λείπει-να επιβαρυνθούμε εμείς μία ενοικίαση εξοπλισμού ή ένα μεροκάματο βοηθού παρά να αφήσουμε το γάμο στην τύχη του. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα ζευγάρι που δεν είναι  διατεθειμένο  να πληρώσει  αυτά που πρέπει , θα κάνει  ίδιο γάμο με αυτόν που θέλει τα πάντα-και πληρώνει γι αυτά .